A RECOMPENSA. E tras pasar un frio do carallo, sen poder durmir a pesar dos inventos xaponeses, tras as neves, os montes, as subidas e máis subidas rematamos a nosa viaxe no mar, como tamén o fai o Camiño cando se visita Fisterra. O mar, precioso, azul e nun día de frio pero co sol radiante, azul. Tanto era o bo tempo que a auga, malia estarmos en inverno e a uns 3 ou 4 graos, convidaba a entrar, e alá fun eu, a falta de de bañador, en porrancha viva. A xente abraiada, e non so por tomar en baño en inverno, tamén polo outro.